Wojciech Has'ın yönettiği 1973 yapımı 'The Hourglass Sanatorium' (Sanatorium pod Klepsydra), sürrealist sinemanın unutulmaz ve gizemli örneklerinden biridir. Film, babasını ziyaret etmek için uzak bir sanatoryuma giden Józef'in, zamanın ve gerçekliğin tüm kurallarının askıya alındığı büyülü ve rahatsız edici bir dünyaya adım atışını konu alır. Bu sanatoryumda geçmiş, şimdi ve gelecek iç içe geçer; anılar rüyalara, rüyalar ise kabuslara dönüşür.

Film, Bruno Schulz'un öykülerinden uyarlanmış olup, görsel zenginliği ve metaforik derinliğiyle dikkat çeker. Jan Nowicki'nin canlandırdığı Józef karakteri, izleyiciyi bu zamanın dışındaki mekanda, belleğin labirentlerinde ve çocukluk korkularının arasında bir yolculuğa çıkarır. Mieczyslaw Jahoda'nın kamerası, çürüyen dekorlar, tuhaf mekanlar ve unutulmuş nesnelerle dolu, adeta bir resim tablosu gibi işlenmiş sahneler yaratır.

The Hourglass Sanatorium, geleneksel anlatı yapısını reddederek, izleyiciyi düşünsel ve duygusal bir deneyime davet eder. Has'ın yönetmenliği, her kareyi bir sanat eserine dönüştürürken, filmin atmosferi izleyiciyi hem büyüler hem de huzursuz eder. Sadece bir fantastik drama değil, aynı zamanda tarih, hafıza, ölüm ve insan bilincinin sınırları üzerine derin bir meditasyondur. Görsel ihtişamı ve felsefi alt metinleriyle, sinema tarihinde kendine özgü bir yere sahip olan bu filmi izlemek, sıra dışı ve unutulmaz bir deneyim sunar. Sürrealizm ve sembolizm sevenler için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıt.