Andrey Tarkovski'nin 1975 yapımı 'Mirror' (Zerkalo), sinema tarihinin en kişisel ve şiirsel filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, kırklı yaşlarında ve ölüm döşeğindeki bir adamın zihninde gezinirken, çocukluğuna, annesine, İkinci Dünya Savaşı'nın travmalarına ve Sovyet Rusya'nın kolektif hafızasına ait parçaları bir araya getiriyor. Geleneksel bir anlatı yapısından uzak duran Tarkovski, rüyaları, anıları ve tarihi arşiv görüntülerini iç içe geçirerek izleyiciyi zamanın ve hafızanın akışkan dünyasına davet eder.

Margarita Terekhova, hem annenin gençliğini hem de adamın eski eşini canlandırarak filmde unutulmaz bir performans sergiler. Oyunculuklar, filmin düşsel ve duygusal tonuyla mükemmel bir uyum içindedir. Tarkovski'nin yönetmenliği ise her karede hissedilir; su, ateş, rüzgar ve doğa imgelerini kullanarak insan ruhunun derinliklerine iner. Görüntü yönetmeni Georgi Rerberg'in çalışması, filmi izlenmesi gereken bir görsel şölene dönüştürür.

'Mirror', sadece bir film değil, bir deneyimdir. Seyirciyi pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp, kendi anıları ve yorumlarıyla katılım göstermeye teşvik eder. Tarkovski'nin kendi çocukluğundan ve ailesinden güçlü izler taşıyan bu eser, evrensel temaları (aile, kayıp, zaman, ölüm) benzersiz bir sanatsal dille ele alır. Sinemada şiirsel anlatımın ve içsel yolculuğun doruk noktalarından biri olan 'Mirror', her film tutkununun mutlaka izlemesi gereken, üzerine uzun uzun düşünülecek bir başyapıttır.