Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşasını ele alıyor. Film, televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatını konu ediniyor. Isaac, boşanma sürecindedir ve lise öğrencisi Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkmaktadır. Ancak hayatı, en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi olan entelektüel Mary Wilke (Diane Keaton) ile tanıştığında tamamen değişir. Isaac, Mary'ye karşı beklenmedik bir çekim hisseder ve bu durum, zaten karmaşık olan ilişkiler ağını iyice içinden çıkılmaz bir hale getirir.

Manhattan, sadece bir romantik komedi değil, aynı zamanda orta yaş bunalımı, sanat, entelektüellik ve New York hayatı üzerine derin düşünceler sunan bir dramdır. Woody Allen'ın keskin diyalogları ve karakter gelişimleri, izleyiciyi kah güldürürken kah düşündürüyor. Diane Keaton'un canlandırdığı Mary karakteri, güvensiz ve kafa karıştırıcı entelektüel portresiyle filmin bel kemiğini oluşturuyor. Genç Mariel Hemingway'in performansı ise saflık ve olgunluk arasındaki ince çizgiyi başarıyla yansıtıyor.

Gordon Willis'in siyah-beyaz görüntü yönetimi, New York'a adeta bir karakter statüsü kazandırıyor. George Gershwin'in müzikleri ise filmin romantik ve nostaljik atmosferini tamamlıyor. Manhattan, yetişkin ilişkilerinin inceliklerini, yanlış kararların bedellerini ve belki de gerçek aşkın nerede saklı olabileceğini sorgulatan zamansız bir klasik. İzleyicilere, hayatın ve aşkın karmaşıklığı içinde kaybolurken, şehrin büyüsünde kendilerini bulma fırsatı sunuyor. Bu nedenle, kaliteli bir karakter draması ve zekice yazılmış bir komedi arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.